عیب ها

آدم ها روی زمین با یک سبد در جلو و یک سبد در پشت راه می روند ، در  سبد جلو صفات نیکمان را می گذاریم ، در سبد پشتی ،عیب هایمان را نگه می داریم.

به همین دلیل ، در روزهای زندگی ، چشمانمان را بر صفات نیک خود می دوزیم و فشارها را در سینه مان حبس می کنیم . در همین زمان ، بی رحمانه در پشت سر همسفرمان که پیش روی ما حرکت می کند ، تمامی عیوبش را می بینیم.

این گونه است که درباره ی خود بهتر از او داوری می کنیم . بی آنکه بدانیم کسی پشت سر ما راه می رود ، درباره ی ما به همین شیوه می اندیشد.